Wspomnienie.

 Zawsze wesoła i radosna, pełna energii. Pamiętamy jej serdeczne przywitania po których dech zapierało, a uścisk jej pamiętało się dłuższy czas. Była nie do pokonania w swojej kategorii wiekowej w biegach narciarskich, w biegach długodystansowych, czy w jeździe na rowerach. Wielokrotna Mistrzyni Polski amatorów indywidualnie i rodzinnie. Wielokrotna zwyciężczyni Grand Prix Tomaszowa Lubelskiego w nartach biegowych i w jeździe szybkiej na wrotkach. Swoją pasją, energią zaraziła całą czwórkę dzieci. Irmina to narciarka 3- krotna złota medalistka MMM, a później siatkarka drugoligowej drużyny piłki siatkowej ,,Tomasovia". Kuba dziś student AWF też związany ze sportem. W końcu Katarzyna ubiegłoroczna brązowa medalistka Mistrzostw Polski w nartach , wielokrotna medalistka Mistrzostw Polski w sportach wrotkarskich i Szymon nieosiągalny dla rówieśników w Polsce na nartach i na wrotkach. Dzieci były dla niej najważniejsze. To dla nich tak często poświęcała siebie, swoje ja, aby zabezpieczyć ich przyszłość. Trzeba powiedzieć, że to jej się w pełni udało. Mogła być dumna i myślę, że dziś też jest z tego dumna, bo miała naprawdę być z czego dumna. Nie okazywała tego. Całą siebie oddala rodzinie i swoim pasjom. Jak przyszła grabić liście na trasie narciarskiej to liście tylko ,,furczały". W tym wielkim skrócie wspominamy Brygidę Sikora, która odeszła po ciężkiej chorobie od nas, . Odeszła tak nie potrzebnie, tak nieoczekiwanie , tak po cichu, a miała tak wiele do zrobienia dla nas wszystkich, dla rodziny. Protestujemy, nie zgadzamy się z tym, ale takie jest przemijanie życia. Jeszcze niedawno tańczyłem na jej weselu dziś przychodzi mi napisać tych kilka słów , które w żaden sposób nie wyrażą tego wszystkie co niosła swoim życiem Brygida. Tym bardziej w tym miejscu nasuwają się dwa cytaty Ks. Jan Twardowskiego ,, Nie płacz w liście nie pisz że los ciebie kopnął nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno. " i drugi ,, Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą." Łączymy się dziś w smutku po jej utracie, a zarazem musimy spojrzeć w to okno które uchylił nam swoim życiem Brygida. Pozostajemy z nią naszymi wspomnieniami.